Walter Rauff (Köthen, 19 juni 1906 - Santiago, 14 mei 1984) was een SS-Standartenführer tijdens de Tweede Wereldoorlog. Binnen de SS is Rauff werkzaam geweest bij de Sicherheitsdienst.

In de periode 1941-1942 was Rauff onder meer nauw betrokken bij de ontwikkeling van de gaswagens (mobiele gaskamers), welke in het vernietigingskamp Chełmno werden ontwikkeld en getest. Deze mobiele gaskamers worden beschouwd als de voorloper van het later door de nazi's geperfectioneerde vergassingsproces, dat onder meer in het vernietigingskamp Auschwitz op grote schaal is toegepast.

Na de Tweede Wereldoorlog vluchtte Rauff via de rattenlijn en met de steun van de grootmoefti van Jeruzalem Mohammad Amin al-Hoesseini naar Zuid-Amerika waar hij tot aan zijn dood in Chili leefde. In de periode late jaren 70 en vroege jaren 80, was hij misschien wel een van de meest gezochte nog levende voortvluchtige nazi's.

Militaire loopbaan

Registratienummers

  • NSDAP-nr.: 5 216 415[2] (lid 1 mei 1937[1])
  • SS-nr.: 290 947[2] (lid januari 1938)

Decoraties